Categorie archief: ongeval

UITGETELD!!!!

Standaard

Komende maandag, 24 juli, moet mijn advocaat zijn conclusies en de afrekening i.v.m. mijn ongeval neerleggen bij de politierechtbank.  De advocaat van de tegenpartij heeft dan tijd tot eind augustus om hierop te reageren en als er geen al te grote meningsverschillen zijn kan er gepleit worden begin oktober.

Maar natuurlijk wilden wij wel eerst zijn berekeningen bekijken. Na meermaals aandringen kreeg ik die per mail vorige donderdagavond, 13 juli. Gelukkig maardat ik wilde nakijken, want er zaten verschillende fouten in. En geen kleintjes! De volgende morgen heb ik meteen een afspraak gemaakt om de maandag erop mijn opmerkingen te bespreken.

Maar dit betekent dat ik vanaf donderdagavond tot en met maandagmorgen, in de mate van het mogelijke van mijn hersenen, heb nagelezen, opgezocht, herberekend, uitgetypt en gedocumenteerd.  Maandagmiddag hebben we alles voorgelegd en gelijk gekregen met de belofte dat zo snel mogelijk de aangepaste versie terug bezorgd zou worden.

Die kreeg ik dinsdagavond al, dus kon ik woensdag terug aan de slag. Tegen de middag had ik alles nog eens nagekeken, alles nog eens opgeteld dus kon ik eindelijk afsluiten en mij neerleggen bij het gevoel dat ik er echt niet meer zou kunnen uithalen dus was ik eindelijk UITGETELD.

 

Sindsdien spoken iedere nacht, als ik na een paar uurtjes slapen toch weer wakker lig, volgende
woorden/begrippen/gevoelens door mijn gekwetste brein

UITGETELD                           UITGESCHAKELD                         UITGERANGEERD                     UITGESCHOVEN

UITZINNIG                                       UITGERUST                                   UITGEZOGEN

UITGELACHEN                          UITGEZOCHT                                  UITERMATE                          UITGEBLAZEN

UITDENBOZE                                UITGESLOTEN                                    UIT HET OOG UIT HET HART

 

Natuurlijk sta ik dan ’s morgens niet uitgerust op en dus lig ik meer dan ooit op de zetel :

UITGETELD!!

 

 

 

Lotgenoten gezocht !!

Standaard

Vorige zondag stond er een artikel in Gazet van Antwerpen dat mijn man me direct doorstuurde.

Zoals de meesten van mijn bloglezers wel weten ben ik zelf na een arbeidsongeval door medische redenen op pensioen gesteld dus ik voelde mij meteen aangesproken door het verhaal van Hugo Van Gelderen. Daarom wil ik ook proberen via deze blog een extra aantal lotgenoten te bereiken. Met hoe meer we reageren hoe meer er misschien kan bereikt worden.

Ik kreeg meteen een antwoord op de mail die ik hem stuurde en gelukkig wordt er massaal gereageerd maar nogmaals : HOE MEER REACTIES HOE LIEVER.

Dus ben je zelf slachtoffer van het medische pensioen bij ambtenaren stuur een mailtje naar slachtofferziektepensioen@gmail.com of reageer op deze post en ik zorg dat het bij Hugo Van Gelderen terecht komt.

 

Via deze link kun je het artikel lezen maar ik plaats het ook hieronder.

 

 

Operatie loopt fout af bij Mechelaar: “Nu krijg ik amper 739 euro per maand”

19/3/2017 om 16:05 door Bart Moerman

 

 

 

 

Foto: Marc Herremans – Mediahuis

 

 

 

Mechelen – Feest was het bij Mechelaar Hugo Van Gelderen (56) toen hij zes jaar geleden vastbenoemd raakte als praktijk­leraar automechanica. Maar een operatie aan een hernia liep fout af. Hij is arbeidsongeschikt verklaard en moet nu met amper 739 euro per maand rond­komen. “De 27 jaar dat ik in de privésector werkte, telt gewoon niet”, klaagt hij aan.

“U bent een B.” Na anderhalve minuut bij de arbeidsgeneesheer kreeg Hugo Van Gelderen uit Mechelen het zware verdict. Zijn hand is deels verlamd, waardoor hij zijn job als praktijkleraar moet opgeven. Want een ‘B’ is definitief arbeidsongeschikt. Hugo wordt op ziektepensioen gestuurd, zoals dat heet bij ambtenaren.

“Ik moet rondkomen met 739 euro per maand”, klaagt hij aan. “Toen ik overkwam van de privésector zei men dat ik tien jaar anciënniteit meekreeg, waardoor het ­financieel aantrekkelijk was om naar het onderwijs te gaan. Dat dat niet meetelt als iets je overkomt, heeft niemand erbij verteld.”

Half verlamd

Van Gelderen begon zijn carrière als automecanicien, en werkte zich op tot verantwoordelijke van het wagenpark bij een groot bedrijf. Vandaaruit deed hij de overstap naar het onderwijs. “Ik werd praktijk­leraar automechaniek in een school van het buitengewoon onderwijs.” Hij werkte graag met de niet altijd even gemakkelijke jongeren. Tot zijn gezondheid een probleem werd. Een hernia in de rug velde hem. Na de operatie in april bleek zijn rechterhand half verlamd en gevoelloos. “Het komt nog wel goed”, dachten de dokters. Maar de oefeningen bij de kinesist bleken niet te helpen.

Begin september wou hij opnieuw les geven, deeltijds om te beginnen. Maar uiteindelijk zou de arbeidsgeneesheer oordelen dat het te gevaarlijk is voor Van Gelderen om nog in een atelier te werken. Na een reeks onderzoeken werd hij op ziektepensioen gestuurd. Dat betekent dat hij tot zijn pensioen moet rondkomen met een vergoeding die berekend wordt op basis van zijn anciënniteit van enkele jaren als ambtenaar. “Mijn vaste benoeming heeft mij genekt”, zegt hij. “Was die er niet, dan werd ik behandeld als iemand uit de privésector, en kreeg ik tot mijn pensioen 60 procent van mijn laatste loon. Zo’n 1.300 euro dus. Nu is dat amper 739 euro. Is het zo dat ze het onderwijs aantrekkelijker willen maken en mensen uit de privésector lokken?”

Lotgenoten

Sinds kort is Van Gelderen met een e-mailbombardement bezig: geen ministerkabinet dat enigszins met zijn problematiek te maken heeft, of het heeft al een brief van hem gekregen. “Baat mijn strijd niet voor mezelf, dan is het om anderen hetzelfde lot te besparen”, zegt hij. Om zijn eisen kracht bij te zetten, hoopt hij nu ook lotgenoten te vinden. Die kunnen hem contacteren via slachtofferziektepensioen@gmail.com.

 

Als er nieuws is over de actie die Hugo Van Gelderen op touw probeert te zetten zal ik het zeker via deze weg laten weten.

 

Bedankt voor je bezoekje en tot de volgende!

Corinne

5 jaar later

Standaard

+++++++++

Mijnheer de motard,

Denkt u ooit wel eens terug aan die morgen vandaag precies 5 jaar geleden
dat u mij met uw Ducati bij Berchem station van het fietspad hebt gereden?

Niet alleen was mijn fiets voor de sloop
Sindsdien zitten mijn hersenen bij de minste belasting ‘in de knoop’.

U kon blijkbaar een paar weken later al terug op uw werk staan
Terwijl voor mij beslist werd dat ik om medische redenen op pensioen ‘mocht’ gaan.

Ik heb voor de door u geleden schade al lang een deel van uw kosten moeten betalen
Terwijl mijn ‘deskundigen’ nog steeds vechten om percentages te bepalen.

Ik ben nog slechts een schim van de overactieve vrouw die ik toen was
hoezeer een mens alleen staat leer je na een tijdje pas
mijn sociaal leven stelt niet echt veel meer voor na het accident,
want met ‘onzichtbaar’ hersenletsel omgaan is zelfs voor vrienden en familie niet evident.

Ik heb een lange lijst met gevolgen van die fatale rit naar het werk om uit te kiezen
maar het ergste wat mij overkwam is mezelf voor een groot stuk verliezen.

 

Dus mijnheer de motard,

Sta hier ALSTUBLIEFT één keer bij stil
en ook al was het toen (hopelijk) buiten uw wil
als u nog eens gehaast voor het rode licht komt te staan
denk 2 keer na en blijf als een brave burger staan
dan zult u waarschijnlijk vermijden
het leven van een ander mens in de vernieling te rijden!!

Corinne 2.0