Categorie archief: NAH

Deze categorie bevat berichten over NAH (niet aangeboren hersenletsel). Door het fietsongeluk dat ik had in september 2011 heb ik hier jammer genoeg zelf mee te maken. Omdat veel patiënten op zoek zijn naar informatie kan ik op deze manier misschien iets bijdragen. Interessante weetjes en eigen ervaringen worden dan ook in mijn blog opgenomen.

UITGETELD!!!!

Standaard

Komende maandag, 24 juli, moet mijn advocaat zijn conclusies en de afrekening i.v.m. mijn ongeval neerleggen bij de politierechtbank.  De advocaat van de tegenpartij heeft dan tijd tot eind augustus om hierop te reageren en als er geen al te grote meningsverschillen zijn kan er gepleit worden begin oktober.

Maar natuurlijk wilden wij wel eerst zijn berekeningen bekijken. Na meermaals aandringen kreeg ik die per mail vorige donderdagavond, 13 juli. Gelukkig maardat ik wilde nakijken, want er zaten verschillende fouten in. En geen kleintjes! De volgende morgen heb ik meteen een afspraak gemaakt om de maandag erop mijn opmerkingen te bespreken.

Maar dit betekent dat ik vanaf donderdagavond tot en met maandagmorgen, in de mate van het mogelijke van mijn hersenen, heb nagelezen, opgezocht, herberekend, uitgetypt en gedocumenteerd.  Maandagmiddag hebben we alles voorgelegd en gelijk gekregen met de belofte dat zo snel mogelijk de aangepaste versie terug bezorgd zou worden.

Die kreeg ik dinsdagavond al, dus kon ik woensdag terug aan de slag. Tegen de middag had ik alles nog eens nagekeken, alles nog eens opgeteld dus kon ik eindelijk afsluiten en mij neerleggen bij het gevoel dat ik er echt niet meer zou kunnen uithalen dus was ik eindelijk UITGETELD.

 

Sindsdien spoken iedere nacht, als ik na een paar uurtjes slapen toch weer wakker lig, volgende
woorden/begrippen/gevoelens door mijn gekwetste brein

UITGETELD                           UITGESCHAKELD                         UITGERANGEERD                     UITGESCHOVEN

UITZINNIG                                       UITGERUST                                   UITGEZOGEN

UITGELACHEN                          UITGEZOCHT                                  UITERMATE                          UITGEBLAZEN

UITDENBOZE                                UITGESLOTEN                                    UIT HET OOG UIT HET HART

 

Natuurlijk sta ik dan ’s morgens niet uitgerust op en dus lig ik meer dan ooit op de zetel :

UITGETELD!!

 

 

 

Eerste internationale “Dag van de Overprikkeling” bij hersenletsel.

Standaard

Via de Facebookpagina van Zozijn-Op pad  las ik dat het vandaag de eerste internationale “Dag van de Overprikkeling” bij hersenletsel is.

 

Hersenletsel-uitleg heeft in 3 jaar 1500 mensen met overprikkelingsklachten bestudeerd in een groot
aantal landen en heeft daar een groot onderzoeksrapport over geschreven.
We wachten op publicatie. Het zijn schokkende cijfers en feiten.

 

 

Dit initiatief werd genomen door Hersenletsel-uitleg.nl. Een fantastische informatieve website voor iedereen die met NAH (niet aangeboren hersenletsel) te maken heeft. Jammer dat er geen belgische tegenhanger bestaat.

Wil je het artikel op hun website lezen kan dat hier.  

Maar ik zet hieronder ook het volledige artikel.

Heb je niet voldoende tijd of interesse om het volledige artikel te lezen, bekijk dan misschien wel even het filmpje.

Info video:

Een beetje meer begrip voor dit letsel zou wonderen kunnen doen.

Dankjewel Hersenletsel-uitleg.nl !!!!!

 

Bedankt voor je bezoekje aan mijn blog, je tijd en tot de volgende,

Corinne

 

 

 

PERSBERICHT 22 juni 2017

Hersenletsel-uitleg lanceert de Dag van Overprikkeling

 Op vrijdag 23 juni 2017 lanceert Hersenletsel-uitleg voor het eerst de Dag van Overprikkeling. Hiermee tracht de stichting achter de website meer bewustwording en kennis over overprikkeling als gevolg van hersenletsel te realiseren.

Een hersenletsel brengt veelal permanente schade aan de hersenen toe. Hersenletsel kan een gevolg zijn van een trauma van buitenaf, bijvoorbeeld door een ongeval, of van een aandoening ín het lichaam zelf. Veel mensen met een hersenletsel hebben te maken met sensorische overprikkeling. Sensorische overprikkeling houdt in dat bijna elke zintuiglijke prikkeling voor een overmatige reactie van het zenuwstelsel zorgt.

“De continue stroom aan prikkels is voor gezonde mensen heel goed te reguleren,” legt Ariana van Schaaijk van Hersenletsel-uitleg uit, “maar veel mensen met hersenletsel en andere breingerelateerde aandoeningen zijn extreem gevoelig voor licht, visuele patronen, geur, bewegingen en geluid (!), met name voor achtergrondgeluiden. Deze mensen zien hun leven door het letsel drastisch veranderen. Zij kunnen niet of nauwelijks meer deelnemen aan het openbare leven. Ze zien hun sociale leven sterk achteruitgaan en vaak is deelname aan het werkproces niet meer mogelijk, of niet meer in dezelfde functie.

Sensorische overprikkeling is uitputtend. Er zijn zelfs veel mensen die vanwege de prikkelgevoeligheid een ziekenhuisbehandeling niet aankunnen en er daarom voor moeten kiezen levensreddende ingrepen aan zich voorbij te laten gaan. Als erkende belangenorganisatie pleiten we met de Dag van Overprikkeling voor méér bekendheid van de ingrijpende gevolgen van deze sensorische overprikkeling.”

Bekijk hier de video over de Dag van Overprikkeling [https://www.youtube.com/watch?v=p9meuQRrFoA]  

Enkele feiten over overprikkeling:

 

  • In Nederland krijgen jaarlijks naar schatting 160.000 nieuwe mensen te maken met een vorm van hersenletsel als gevolg van bijvoorbeeld een ongeluk of door een hersenbloeding, herseninfarct, hersentumor, hersenontsteking enzovoorts.
  • Een groot deel van deze groep heeft door het opgelopen hersenletsel last van deze zintuiglijke overprikkelingsklachten.
  • Veel mensen belanden in een sociaal isolement doordat ze door deze overprikkeling niet meer volledig deel kunnen nemen aan het gezins-, werk- en sociale leven.
  • Mensen die door het hersenletsel moeizaam of niet kunnen communiceren door bijvoorbeeld een afasie hebben vermoedelijk ook  grote moeite anderen duidelijk te maken dat zij niet tegen geluid, licht of drukte kunnen. 

 

In de media en in de wachtkamer

“De gevolgen van overprikkeling op het dagelijks leven, zowel op korte als lange termijn, zijn vaak heel moeilijk te begrijpen voor een ander”, vervolgt Ariana van Schaaijk. “Maar het is cruciaal dat hier in brede kring aandacht voor komt. Wij hebben drie jaar lang ruim 1500 mensen met sensorische overprikkeling bevraagd en wij willen aan hun klachten en symptomen bekendheid geven. Immers, als iemand dus ook nog eens door hersenletsel minder goed kan communiceren, wie geeft die persoon dan een stem? Die stem willen wij hun met deze dag geven.”

De stichting hoopt landelijke steun via social media en televisie te mogen ontvangen en roept ziekenhuizen, revalidatiecentra, individuele behandelaars en anderen op om het volgende te doen:

  • Hang de poster op in uw wachtkamers of behandelkamers
  • Zet uit solidariteit de muziek gedurende één dag op 23 juni helemaal uit
  • Demp indien mogelijk het licht een beetje, een prettig symbolisch gebaar
  • Vraag uw telefonie-dienstverlener om de wachtmuziek gedurende één dag uit te zetten, op 23 juni
  • Bij vragen van uw patiënten over deze dag, stuur hen dan door naar onderstaande websites.

“Het zijn kleine gebaren van solidariteit die een grote betekenis hebben voor de mensen die met overprikkeling na hersenletsel leven”, aldus Ariana van Schaaijk.

Voor meer informatie over de patiënten-belangenorganisatie en overprikkeling na hersenletsel kunt u terecht op de websites www.hersenletsel-uitleg.nl, en www.project-overprikkeling.nl.

Onze Engelstalige websites zijn: www.braininjury-explanation.com en http://braininjuryx.wixsite.com/project-flooding.

 

Toch nog even bij stilstaan

Standaard

Hallo bloggers,

sorry, ook dit berichtje gaat niet over knutselen en is dus redelijk zwaar.
Maar ja, zo is het leven nu eenmaal he.

Vorig jaar op deze tijd lag ik op de operatietafel van ‘den Tony’, de neurochirurg met de gouden handen. Hij heeft toen voor de tweede keer een meningioom uit mijn hoofd verwijderd. Gelukkig, en zeker dankzij zijn ongelofelijke know-how, is alles heel goed verlopen en was ik binnen de week al terug thuis.

Maar toch waren het toen heel moeilijke tijden voor me. De dag voor de operatie moest ik al binnenkomen in het ziekenhuis en ’s middags, toen al mijn voor-de-ingreep-onderzoeken gedaan waren kon ik nog even bellen naar mijn knutselvriendin Lisette om haar een gelukkige verjaardag te wensen. Ik ben nog steeds zooooooooo blij dat ik dat toen gedaan heb. Ik wilde haar en haar familie eerst niet ‘storen’ want ik wist dat ze niet in verjaardags-stemming zouden zijn en of  Lisette er zelf veel aan gehad heeft weet ik niet want ze was ondertussen heel erg ziek.  Maar gelukkig heb ik doorgebeten want een paar dagen later heeft ze jammer genoeg de strijd tegen de longkanker verloren.

En dan valt zo’n ieniemienie tumortje in je hoofd best wel mee!!!!  Mijn hart was de weken erna veel zwaarder dan mijn hoofd….

Maar toch, in mijn leven en dat van mijn familie is zo’n hersenoperatie niet te onderschatten en ik vond dat ik daar zeker nog eens bij mocht/moest stilstaan. Hopelijk valt de controle binnenkort mee en zijn er geen nieuwe indringers gegroeid in mijn hoofd.

En als ik aan de operatie van 30 maart 2016 terugdenk zal ik altijd met pijn in het hart ook aan ‘ons’ Lisette denken.

Dus bij deze : Lisetje, je bent zeker nog niet vergeten en zult dat ook nooit zijn!!! XXX

 

Lotgenoten gezocht !!

Standaard

Vorige zondag stond er een artikel in Gazet van Antwerpen dat mijn man me direct doorstuurde.

Zoals de meesten van mijn bloglezers wel weten ben ik zelf na een arbeidsongeval door medische redenen op pensioen gesteld dus ik voelde mij meteen aangesproken door het verhaal van Hugo Van Gelderen. Daarom wil ik ook proberen via deze blog een extra aantal lotgenoten te bereiken. Met hoe meer we reageren hoe meer er misschien kan bereikt worden.

Ik kreeg meteen een antwoord op de mail die ik hem stuurde en gelukkig wordt er massaal gereageerd maar nogmaals : HOE MEER REACTIES HOE LIEVER.

Dus ben je zelf slachtoffer van het medische pensioen bij ambtenaren stuur een mailtje naar slachtofferziektepensioen@gmail.com of reageer op deze post en ik zorg dat het bij Hugo Van Gelderen terecht komt.

 

Via deze link kun je het artikel lezen maar ik plaats het ook hieronder.

 

 

Operatie loopt fout af bij Mechelaar: “Nu krijg ik amper 739 euro per maand”

19/3/2017 om 16:05 door Bart Moerman

 

 

 

 

Foto: Marc Herremans – Mediahuis

 

 

 

Mechelen – Feest was het bij Mechelaar Hugo Van Gelderen (56) toen hij zes jaar geleden vastbenoemd raakte als praktijk­leraar automechanica. Maar een operatie aan een hernia liep fout af. Hij is arbeidsongeschikt verklaard en moet nu met amper 739 euro per maand rond­komen. “De 27 jaar dat ik in de privésector werkte, telt gewoon niet”, klaagt hij aan.

“U bent een B.” Na anderhalve minuut bij de arbeidsgeneesheer kreeg Hugo Van Gelderen uit Mechelen het zware verdict. Zijn hand is deels verlamd, waardoor hij zijn job als praktijkleraar moet opgeven. Want een ‘B’ is definitief arbeidsongeschikt. Hugo wordt op ziektepensioen gestuurd, zoals dat heet bij ambtenaren.

“Ik moet rondkomen met 739 euro per maand”, klaagt hij aan. “Toen ik overkwam van de privésector zei men dat ik tien jaar anciënniteit meekreeg, waardoor het ­financieel aantrekkelijk was om naar het onderwijs te gaan. Dat dat niet meetelt als iets je overkomt, heeft niemand erbij verteld.”

Half verlamd

Van Gelderen begon zijn carrière als automecanicien, en werkte zich op tot verantwoordelijke van het wagenpark bij een groot bedrijf. Vandaaruit deed hij de overstap naar het onderwijs. “Ik werd praktijk­leraar automechaniek in een school van het buitengewoon onderwijs.” Hij werkte graag met de niet altijd even gemakkelijke jongeren. Tot zijn gezondheid een probleem werd. Een hernia in de rug velde hem. Na de operatie in april bleek zijn rechterhand half verlamd en gevoelloos. “Het komt nog wel goed”, dachten de dokters. Maar de oefeningen bij de kinesist bleken niet te helpen.

Begin september wou hij opnieuw les geven, deeltijds om te beginnen. Maar uiteindelijk zou de arbeidsgeneesheer oordelen dat het te gevaarlijk is voor Van Gelderen om nog in een atelier te werken. Na een reeks onderzoeken werd hij op ziektepensioen gestuurd. Dat betekent dat hij tot zijn pensioen moet rondkomen met een vergoeding die berekend wordt op basis van zijn anciënniteit van enkele jaren als ambtenaar. “Mijn vaste benoeming heeft mij genekt”, zegt hij. “Was die er niet, dan werd ik behandeld als iemand uit de privésector, en kreeg ik tot mijn pensioen 60 procent van mijn laatste loon. Zo’n 1.300 euro dus. Nu is dat amper 739 euro. Is het zo dat ze het onderwijs aantrekkelijker willen maken en mensen uit de privésector lokken?”

Lotgenoten

Sinds kort is Van Gelderen met een e-mailbombardement bezig: geen ministerkabinet dat enigszins met zijn problematiek te maken heeft, of het heeft al een brief van hem gekregen. “Baat mijn strijd niet voor mezelf, dan is het om anderen hetzelfde lot te besparen”, zegt hij. Om zijn eisen kracht bij te zetten, hoopt hij nu ook lotgenoten te vinden. Die kunnen hem contacteren via slachtofferziektepensioen@gmail.com.

 

Als er nieuws is over de actie die Hugo Van Gelderen op touw probeert te zetten zal ik het zeker via deze weg laten weten.

 

Bedankt voor je bezoekje en tot de volgende!

Corinne

De allerbeste wensen voor 2017!

Standaard

De feestdagen zijn alweer voorbij. En het nieuwe jaar is al begonnen.
Dus eerst en vooral wil ik jullie,  mijn ‘lezers’ (vrienden, familie en toch ook wel een deel onbekenden) het allerbeste toewensen!!

080

Bij ons zijn de feestdagen heel vreemd verlopen. Eigenlijk zouden wij het eindejaar en een stuk van het nieuwe jaar in het zonnige Spanje doorbrengen, maar het lot besliste daar anders over.

Begin december is mijn schoonmoeder opgenomen in het ziekenhuis nadat ze voor de zoveelste keer thuis gevallen was. De huisdokter besliste dat het zo niet verder kon en liet haar in observatie opnemen op de afdeling geriatrie. Was het de angst hiervoor of één of andere knop die in haar hoofd omgedraaid werd, maar de laatste avond dat ze thuis was was ze niet meer te genieten. Ook bij de opname de volgende dag, sloegen alle stoppen door.

Gelukkig toonden veel testen aan dat lichamelijk alles onder controle is. Maar wel werd de diagnose dementie gesteld en dus werd ze half december  overgebracht naar St. Elisabeth om daar op de afdeling psycho-geriatrie verder geobserveerd te worden.

Ik wist uit eigen ervaring en letsel al dat ons brein iets heel ingewikkelds is, maar dit facet kenden we nog niet van zo dichtbij. Iedere dag zijn we op bezoek gegaan en telkens was het (bang) afwachten hoe ze zou zijn en reageren. Zeker de eerste weken was ze de ene dag boos, agressief, de wildste verhalen vertellend en de andere dag was ze eerder gelaten. Wat ik ook zo erg vind is dat niets nog gewoon goed kan zijn. Alles is negatief en slecht.

Gelukkig is ze de laatste dagen erg gekalmeerd en kan ze zelfs een uitleg doen die redelijk aanneembaar is. Maar toch, tijd en plaats is iets heel abstracts geworden voor haar. En ergens iets opvangen van een gesprek van anderen maakt dat ze daar later aan ons toch nog hele gefantaseerde verhalen over gaat vertellen.

Eind volgende week hebben we een afspraak met de behandelende arts en zullen we hopelijk meer uitleg krijgen.

We duimen dat het zal meevallen en dat ze terug naar huis kan, en er vooral nog wat ‘kwalitijd’ voor hen mag verwacht worden.

Bij deze wil ik jullie (en mezelf waarschijnlijk ook) toch nog een goede raad meegeven :

wacht-niet-met-genieten

Fijne dag nog!
Corinne

5 jaar later

Standaard

+++++++++

Mijnheer de motard,

Denkt u ooit wel eens terug aan die morgen vandaag precies 5 jaar geleden
dat u mij met uw Ducati bij Berchem station van het fietspad hebt gereden?

Niet alleen was mijn fiets voor de sloop
Sindsdien zitten mijn hersenen bij de minste belasting ‘in de knoop’.

U kon blijkbaar een paar weken later al terug op uw werk staan
Terwijl voor mij beslist werd dat ik om medische redenen op pensioen ‘mocht’ gaan.

Ik heb voor de door u geleden schade al lang een deel van uw kosten moeten betalen
Terwijl mijn ‘deskundigen’ nog steeds vechten om percentages te bepalen.

Ik ben nog slechts een schim van de overactieve vrouw die ik toen was
hoezeer een mens alleen staat leer je na een tijdje pas
mijn sociaal leven stelt niet echt veel meer voor na het accident,
want met ‘onzichtbaar’ hersenletsel omgaan is zelfs voor vrienden en familie niet evident.

Ik heb een lange lijst met gevolgen van die fatale rit naar het werk om uit te kiezen
maar het ergste wat mij overkwam is mezelf voor een groot stuk verliezen.

 

Dus mijnheer de motard,

Sta hier ALSTUBLIEFT één keer bij stil
en ook al was het toen (hopelijk) buiten uw wil
als u nog eens gehaast voor het rode licht komt te staan
denk 2 keer na en blijf als een brave burger staan
dan zult u waarschijnlijk vermijden
het leven van een ander mens in de vernieling te rijden!!

Corinne 2.0

 

Puur genieten!!

Standaard

Na heel veel sorteren, kiezen, twijfelen en toch nog veranderen staan er ondertussen 79 theepotten in mijn knutselkamer. Dik 4 jaar geleden hebben wij onze living veranderd waardoor er geen plaats meer was voor mijn verzameling. Sindsdien stonden de meesten  veilig ingepakt in de kelder. Slechts enkelen konden  ‘tijdelijk’ pronken in de boekenkast van mijn knutselkamer.

Maar nu de rekken geschilderd zijn die ik voor mijn verjaardag van mijn broer en schoonzus kreeg, kon ik ze terug een mooi plaatsje geven. Niet allemaal, jammer genoeg, maar het uitpakken en uitzoeken was eigenlijk puur genieten!!!  Een heleboel kadootjes open maken leek het wel, want van sommigen kon ik mij helemaal niets herinneren. (heeft NAH dan toch voordelen of wat moet ik er van denken 🙂 🙂 ).

Ik laat graag een paar foto’s zien :

img_4381-jpg

En dan ook een paar detailfoto’s van de  theepotten natuurlijk!

 

Ik heb eigenlijk wel een probleempje :

img_4400-jpg

Waar is toch het hoofd van dit konijn gebleven??? Ik zal de andere dozen in de kelder eens moeten nakijken vrees ik.

Ondertussen geniet ik van hetgeen er al wel staat!

 

Fijn dat je langs kwam en tot de volgende!

Corinne

 

 

Workshop cartonnage

Standaard

 

Hallo bloggertjes,

Ben vorige donderdag bij Elke een workshop cartonnage gaan doen. Ze had op Facebook een berichtje gezet dat je je kon inschrijven en deze keer was ik er eens op tijd bij. 🙂

Het was heel leuk, (eigenlijk te) zwaar voor mij, maar wel leuk.

Elke had voor iedere deelnemer de doos al op maat gesneden van karton/grijsbord.
Dit wordt met boekbinderslijm in elkaar geplakt, ter versteviging afplaktape over de hoeken en onder gewicht laten drogen.

Daarna wordt elk onderdeel bekleed met handgeschept papier (dat ook door Elke op voorhand op maat wordt gesneden).

Gelukkig zaten er 2 heel vriendelijke dames tegenover me want na de middag was (door mijn NAH) mijn energie al lang op en zonder hun hulp had ik het niet kunnen afwerken.

Heb de volgende dag thuis nog een paar correcties gedaan en ben er nu best tevreden over.

De kans is groot dat ik nog wel eens probeer om een andere in elkaar te knutselen. Je kunt de pakketjes bij Elke kopen en dan kiezen uit een heleboel kleuren effen of gedessineerd handgeschept papier. Mogelijkheden genoeg!!
Ik mag alleen niet te lang wachten want dan weet ik er niets meer van en is zelfs de goede uitleg die je bij de workshop op papier krijgt niet duidelijk genoeg  voor me. Augustus vorig jaar heb ik al eens een doos gemaakt bij Elke  (deze)

 

en daar wist ik NIETS meer van. Lang leve NAH!!!

Fijn dat je eens kwam kijken en tot de volgende keer!

Corinne

Familiehoofdstukken

Standaard

Hoofdstuk 1
Afgelopen  vrijdag werd ik ’s morgens uit bed gebeld door mijn schoonvader. Mijn schoonmoeder werd op aanraden van de huisarts op dat moment met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Veel te hoge bloeddruk en pijn in de borststreek , onderzoek was dringend nodig. Wij zijn hem dan zo snel mogelijk gaan ophalen en ook naar het ziekenhuis gereden. Gelukkig toonde het doppler-onderzoek aan dat vorige overbruggingen nog in orde waren en er geen nieuwe ernstige vernauwingen waren. Rond 17 uur werd ze naar een kamer gebracht voor  een extra nachtje observatie en konden wij met een gerust hart (en een oververmoeid hoofd en lijf) naar huis. Gisteren is Danny haar samen met zijn vader gaan bezoeken en in de late namiddag werd ze ontslagen en mocht dus met hen mee naar huis.
Hoofdstuk gelukkig positief afgesloten.

Hoofdstuk 2
Dezelfde dag werd Senne, het zoontje van mijn petekind Kim , 2 jaar.
2 jaar al!! Wat gaat het toch allemaal snel.  Ik had vrijdag al een paar foto’s willen plaatsen maar dat was door het ziekenhuishoofdstuk niet meer gelukt. Bij deze dan maar.

Ik maakte (natuurlijk:) ) een kaartje voor hem.

Senne 2016

En tijdens zijn verjaardagsfeestje werden deze foto’s door zijn (andere) oma gemaakt.

Ook al is het niet te zien op de foto’s (vind ik) Kim is bijna uitgeteld en binnenkort krijgt hij dus een broertje of zusje.
Dit hoofdstuk wordt zeker nog vervolgd…

Hoofdstuk 3
Gisteren vierde  mijn petekind Tist zijn Feest van de vrijzinnige jeugd.  Ja, ook hij wordt (veel te snel) groot!! We kregen dit kaartje

IMG_3277.JPG

met de uitnodiging om naar het optreden te komen kijken van zijn ‘groep’ met aansluitende receptie. Op het optreden werden echter 260 toeschouwers verwacht en dat zag ik echt niet zitten. Mijn NAH, de recente hersenoperatie en de nog niet verwerkte vermoeidheid daarvan en van hoofdstuk 1, noodzaakten ons om (met pijn in het hart) verstek te laten gaan.

Vanmiddag zijn we zijn kaartje en kadootje gaan afgeven, en hij was er heel blij mee.

Het doosje maakte ik in de vorm van een legoblokje, want hij gaat met zijn ouders  naar LEGOLAND in Denemarken en ik vond dit wel leuk om wat deense kronen in te verpakken om ginder iets leuks mee te doen.
Een heel recente foto van Tist zelf heb ik eigenlijk niet, maar daar wordt werk van gemaakt en dan zet ik die er nog bij.

Dit hoofdstuk wordt dus ook vervolgd…

 

Het is een lange post geworden, maar ik hoorde van een paar  familieleden dat ze vinden dat ze via mijn blog toch een beetje op de hoogte blijven van het (belgische) familiegebeuren, dus die zullen weer tevreden zijn. 🙂

Fijne zondag nog en tot de volgende
Corinne

Goede voornemens

Standaard

Ieder nieuwjaar heb ik ‘goede’ voornemens. Dikwijls dezelfde, die me om een of andere (domme) reden niet gelukt zijn.
Maar dit jaar zag ik op Facebook volgende tips passeren.

10153872_1094130067288399_8024401481932709569_n

Veel dingen lijken vanzelfsprekend, maar toch niet allemaal even gemakkelijk, denk ik. Onder andere de 2de en 10de tip zijn niet zo evident voor me. Ik kan als oorzaak mijn NAH noemen, maar dat is in veel ogen (bij momenten ook in die van mezelf) te gemakkelijk waarschijnlijk.
Dus wil ik toch proberen om ook die tips ‘waar’ te maken. Vooral omdat het voor mijn man soms een hele opgave is om de Corinne-met-NAH te doorgronden.

Voor iedereen nog een heel gelukkig en gezond nieuwjaar en hopelijk kan jij je goede voornemens voor 2016 waarmaken!

Geniet nog van de dag en tot de volgende!

Corinne